Εκείνο το νησί

Εκείνο το νησί

Στο βάθος φαίνεται ξεκάθαρα το ανάγλυφο του νησιού 

Ένα απόμερο νησί 

Δεν θα πατήσει άνθρωπος ποτέ εκεί 

Γιατί ο άνθρωπος καταδικάστηκε να μην μπορεί να το επισκεφτεί 

Κάνει κουπί και απομακρύνεται

Και μαζί με τα κύματα που μένουν πίσω 

Μενει και η ελπίδα να το πλησιάσει

Αλλά ποιος νοιάζεται 

Μπορεί να βρει αλλά μέρη 

Εύκολα προσεγγίσιμα

Πλήθη ανθρώπων συρρέουν σε αλλά νησιά 

Πάνε, φεύγουν 

Και ξανά το ιδιο

Αλλά σε άλλο μέρος κάθε φορά 

Και ο προορισμός; 

Μα δεν υπάρχει προορισμός 

Ούτε ταξίδι υπάρχει 

Το μόνο που υπάρχει είναι η απόλαυση 

Η στιγμιαία απόλαυση 

Η ηδονή 

Αυτή υπάρχει μόνο 

Αυτή βλέπουν οι πολλοι

Γι αυτή γίνονται τα πολλά 

Και γι αυτήν χάνονται τα υπόλοιπα 

Η ηδονή εγινε αξία και αυτοσκοπός

Όχι τώρα, ανέκαθεν, αλλά ποσό μάλλον τώρα 

Τώρα που όλο και πιο λίγοι βλέπουν με το ζόρι το σχήμα που νησιού από μακρυά.

Είναι πολύ μακρυά 

Είναι παρά πολύ μακρυά 

Κάθε μέρα φαίνεται όλο και λιγότερο 

Εξαλλου σχεδόν κανεις δεν θέλει να το δει

Δεν τον νοιάζει να το δει 

Δεν υπάρχει χρόνος 

Προέχει η ηδονή

Ένα ξερονήσι θα ναι 

Γιατί να θες να πας εκεί; 

Και γι όποιον βαρεθεί, 

Αρκεί να κάνει κουπί 

Και να απομακρυνθεί 

Όλο και πιο πολύ 

Μέχρι να έρθει η μέρα να πνιγεί 

Η θάλασσα είναι ανοικτή 

Αλλά η ζωή μικρή 

Τόσο μικρή 

Όσο εκείνο το νησί 

Που όπου να ναι θα χαθεί.